Interview | Boza

Klik voor link artikel

Janneke Bazelmans is gekozen als 1 van de 10 door Elly Godijn van Godijn Publishing talentvolle auteurs die op 6 mei aanstaande haar boek presenteert in de Park Schouwburg te Hoorn. Wij stellen haar graag aan jullie voor:

Vraag 1: Wie ben je en waar ben je woonachtig?

Mijn naam is Janneke Bazelmans, geboren in Tilburg (1974) en woonachtig met man en twee zonen in Herpt, een klein dorpje bij Den Bosch. Ik werk als milieujurist, onderzoeker en auteur. De thriller Verkapt speelt zich af in hartje Borneo. Het verhaal is fictief, maar gebaseerd op de rauwe randen van de werkelijkheid. Voor Verkapt reisde ik door Indonesië en logeerde bij een Dayakstam (lokale bevolking) op West Kalimantan (Indonesisch Borneo) en nam een kijkje op de palmolieplantages. 

Vraag 2: Hoe ben je geworden tot wie je bent / kun je in het kort je jeugd omschrijven?

Ik ben opgegroeid in het bosrijke Oisterwijk als oudste van drie kinderen in een huis waar overal stapels boeken lagen. Mijn ouders lazen ons iedere avond voor. Mijn zusje en ik schelen nog geen twee jaar, mijn broertje is een nakomertje en is dertien jaar jonger. 

Als kind schreef ik graag korte verhalen. Het was mijn plan om de jongste schrijfster van Nederland te worden. Op mijn twaalfde begon ik aan een avonturenboek. Mijn vader zou het voor me uittypen als het af was. Nadat hij plotseling overleed, heb ik mijn boek in een doos gestopt en het er in mijn studententijd uitgehaald. Mijn huisgenoten heb ik nog hoofdstukken voorgelezen. Het was hilarisch. Het manuscript ligt nu ergens op zolder. Misschien moet ik het eens opzoeken.

Vraag 3: Wat was de aanleiding / trigger om het schrijverspad op te gaan?

Tijdens mijn studie rechten ging ik helemaal op in het schrijven van mijn scriptie. Ik was gefascineerd door het strafrecht en deed onderzoek naar deals met criminelen en het gebruik van kroongetuigen. Een onderwerp dat tot mijn verbazing steeds weer opnieuw in de actualiteit komt.  

Ik ben altijd blijven schrijven en onderzoeken. Voornamelijk juridische artikelen, hoofdstukken in bundels, pre-adviezen, maar ook opiniestukken en columns. Altijd is er de focus op het milieu en mensenrechten. In 2005 ben ik cursussen fictie aan de schrijversvakschool gaan volgen. Ik wilde graag op een creatieve manier milieuproblemen onder de aandacht brengen. In mijn juridische teksten creëer ik een zekere afstand tot het probleem dat ik onderzoek, maar door het schrijven van fictie plaats ik de lezer er middenin. 

Door mijn strafrechtelijke achtergrond en ervaring in de opsporing bij het openbaar ministerie lag een thriller het meeste voor de hand. Sinds enkele jaren schrijf ik iedere maandag samen met een groep schrijvers in de schrijfwerkplaats van de bibliotheek Den Bosch. Mijn heilige schrijfdag.

Vraag 4: Welke persoonlijke kant van jezelf komt terug in je schrijven?

Het gevecht tegen onrecht, tegen onverschilligheid en de strijd voor rechtvaardigheid. Maar ook het spanningsveld tussen enerzijds een rechtvaardige verdeling, iets voor de wereld willen betekenen, de natuur niet onnodig belasten, en anderzijds het verlangen rond te reizen, in het vliegtuig te stappen, de open haard aan te steken. 

Ik probeer te onderzoeken hoe het recht kan worden ingezet om mens, dier en natuur te beschermen. We leven in een werkelijkheid waarin bedrijven en overheden om elkaar heen dansen en als het zo uitkomt zich achter elkaar verschuilen, achter duurzaamheidsstrategieën. Het ene zeggen, het tegenovergestelde lobbyen. 

Ik heb grote bewondering voor de echte activisten, de mensen die ter plaatse strijden voor behoud van hun bos. Gemiddeld iedere week worden er wereldwijd twee van hen vermoord. 

Vraag 5: Heb je een donkere kant van jezelf of angsten die terugkomen in je schrijven?

Mijn angst voor vernietiging van de natuur, dat we onze kinderen en kleinkinderen met een onleefbare wereld opzadelen zit achter ieder boek, ieder artikel, ieder verhaal dat ik schrijf. 

Toen ik me twintig jaar geleden verdiepte in het milieu- en klimaatrecht werd er gesproken over toekomstige generaties en hoe zwaar deze het gaan krijgen als we op deze wijze doorgaan. Het besef dat mijn kinderen tot die generatie behoren, vind ik heftig. 

Vraag 6: Waar ben je het meeste trots op?

“Vertel ons verhaal aan de wereld,” smeekte het dorpshoofd in het oerwouddorp waar ik logeerde. 

Dat is mijn doel met dit boek. Het verhaal van de oerwoudbewoners vertellen. Over de keuzes die zij (moeten) maken, het belang van tradities, rituelen en de natuur. En over de toekomst die zij voor hun kinderen voor ogen hebben. Dat het boek er nu komt, dat ik zijn verhaal kan vertellen, zijn wensen en dromen en dat ik kan vasthouden aan mijn idealen, daar ben ik trots op. 

 

Vraag 7: Hoe voelt het om dit nieuwe avontuur Boek10! aan te gaan?

Het samenwerken en de diversiteit in auteurs en boeken spreekt mij erg aan. Krachten bundelen, elkaar versterken en steunen. De unieke wijze waarop Godijn Publishing aandacht weet te trekken (en houden) voor dit project vind ik geweldig. Het gaat buiten de geijkte paden om. 

Vraag 8: Wat zijn je verwachtingen van dit project en waar hoop je dat het je brengt?

Ik hoop dat het project helpt mijn boek onder de aandacht te brengen van een heel breed publiek. Lezers van de andere auteurs kijken daardoor misschien net buiten hun normale genre.

Vraag 9: Wat wil je nog bereiken / wat zijn je dromen?

Ik werk aan een tweede thriller en ik hoop dat ook dit boek wordt uitgegeven. Het verhaal gaat over vier backpackers die ’s nachts een actieve vulkaan beklimmen. Slechts drie van hen komen terug. Ook in dit verhaal speelt de natuur een grote rol. 

Geweldig hoe alles nu samenvalt, en ik mijn kennis van en liefde voor natuur, dieren, het recht met het schrijven kan combineren

Vraag 10: Wat is je website waar mensen iets meer van je kunnen lezen / zien?

Er komt een website waar achtergrondinformatie over mijn thriller te vinden is. Deze website zal na de lancering van Boek 10 online gaan. www.thrillerverkapt.nl